spolupracovat
/[ˈspoluprat͡sovat]/
Czechverb
Definitions
- 1.to cooperate, to collaborate
Synonyms & related words
Related words (10)
- spolupracovnický
- spolupracovní
- spolupracující
- spolupracovnicky
- spolupracovnice
- spolupracovnictví
- spolupracovnictvo
- spolupracovník
- spolupráce
- práce
Etymology
From spolu- + pracovat.
Forms
- spolupracovatinfinitive
- spolupracovatiinfinitive
- -noun-from-verb
- spolupracujifirst-person • indicative • singular
- spolupracujucolloquial • first-person • indicative • singular
- spolupracujemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- spolupracujmefirst-person • imperative • plural
- spolupracuješindicative • second-person • singular
- spolupracujeteindicative • plural • second-person
- spolupracujimperative • second-person • singular
- spolupracujteimperative • plural • second-person
- spolupracujeindicative • singular • third-person
- spolupracujíindicative • plural • third-person
- spolupracujoucolloquial • indicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- spolupracujemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- spolupracujícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- spolupracujíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:spolupracovat, spolupracovati
| I | spolupracuji, spolupracuju |
| we | spolupracujeme |
| you (sg) | spolupracuješ |
| you (pl) | spolupracujete |
| he/she/it | spolupracuje |
| they | spolupracují, spolupracujou |
I
spolupracuji, spolupracuju
we
spolupracujeme
you (sg)
spolupracuješ
you (pl)
spolupracujete
he/she/it
spolupracuje
they
spolupracují, spolupracujou
Full conjugation of spolupracovat →