spatřit
/[ˈspatr̝̊ɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to see
Synonyms & related words
Related words (1)
Etymology
From s- + patřit. Ultimately from Proto-Slavic *patriti. Compare Polish patrzeć.
Forms
- spatřovatimperfective
- spatřitinfinitive
- spatřitiinfinitive
- spatřenínoun-from-verb
- spatřímfirst-person • indicative • singular
- spatřímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- spatřmefirst-person • imperative • plural
- spatříšindicative • second-person • singular
- spatříteindicative • plural • second-person
- spatřimperative • second-person • singular
- spatřteimperative • plural • second-person
- spatříindicative • singular • third-person
- spatříindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- spatřivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- spatřivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- spatřivšepast • plural
- The verb spatřit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:spatřit, spatřiti
| I | spatřím |
| we | spatříme |
| you (sg) | spatříš |
| you (pl) | spatříte |
| he/she/it | spatří |
| they | spatří |
I
spatřím
we
spatříme
you (sg)
spatříš
you (pl)
spatříte
he/she/it
spatří
they
spatří