smrdět
/[ˈsmr̩ɟɛt]/
Czechverb
Definitions
- 1.colloquialto stink (to have a strong bad smell)
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech smrděti, from Proto-Slavic *smьrděti, from Proto-Balto-Slavic *smirˀdḗˀtei, from Proto-Indo-European *(s)merd-.
Forms
- smrdětinfinitive
- smrdětiinfinitive
- -noun-from-verb
- smrdímfirst-person • indicative • singular
- smrdímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- smrďmefirst-person • imperative • plural
- smrdíšindicative • second-person • singular
- smrdíteindicative • plural • second-person
- smrďimperative • second-person • singular
- smrďteimperative • plural • second-person
- smrdíindicative • singular • third-person
- smrdíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- smrděmasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- smrdícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- smrdíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:smrdět, smrděti
| I | smrdím |
| we | smrdíme |
| you (sg) | smrdíš |
| you (pl) | smrdíte |
| he/she/it | smrdí |
| they | smrdí |
I
smrdím
we
smrdíme
you (sg)
smrdíš
you (pl)
smrdíte
he/she/it
smrdí
they
smrdí