smilovat
/[ˈsmɪlovat]/
Czechverb
Definitions
- 1.to show mercy
Etymology
From s- + milovat.
Forms
- smilujemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- smilujmefirst-person • imperative • plural
- smiluješindicative • second-person • singular
- smilujeteindicative • plural • second-person
- smilujimperative • second-person • singular
- smilujteimperative • plural • second-person
- smilujeindicative • singular • third-person
- smilujíindicative • plural • third-person
- smilujoucolloquial • indicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- smilovavmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- smilovavšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- smilovavšepast • plural
- The verb smilovat does not have present tense and the present forms are used to express future only.
- smilovatinfinitive
- smilovatiinfinitive
- smilovánínoun-from-verb
- smilujifirst-person • indicative • singular
- smilujucolloquial • first-person • indicative • singular
Conjugation
Infinitive:smilovat, smilovati
| we | smilujeme |
| you (sg) | smiluješ |
| you (pl) | smilujete |
| he/she/it | smiluje |
| they | smilují, smilujou |
| I | smiluji, smiluju |
we
smilujeme
you (sg)
smiluješ
you (pl)
smilujete
he/she/it
smiluje
they
smilují, smilujou
I
smiluji, smiluju
Full conjugation of smilovat →