smír
/[ˈsmiːr]/
Czechnoun
Definitions
- 1.reconciliation, settlement
Etymology
Inherited from Old Czech smier. Related to smířit.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | smír | smíry |
| Genitive | smíru | smírů |
| Dative | smíru | smírům |
| Accusative | smír | smíry |
| Vocative | smíre | smíry |
| Locative | smíru | smírech |
| Instrumental | smírem | smíry |
Nominative
Singular
smír
Plural
smíry
Genitive
Singular
smíru
Plural
smírů
Dative
Singular
smíru
Plural
smírům
Accusative
Singular
smír
Plural
smíry
Vocative
Singular
smíre
Plural
smíry
Locative
Singular
smíru
Plural
smírech
Instrumental
Singular
smírem
Plural
smíry