slavit
[ˈslavɪt]verbCzech
Meanings
- 1to celebrate
Conjugation
Infinitiveslavit, slaviti
Present Indicative
| I | slavím |
|---|---|
| we | slavíme |
| you (sg) | slavíš |
| you (pl) | slavíte |
| he/she/it | slaví |
| they | slaví |
Present Imperative
| I | - |
|---|---|
| we | slavme |
| you (sg) | slav |
| you (pl) | slavte |
| he/she/it | - |
| they | - |
Forms
- oslavit
- perfective
- slavit
- infinitive
- slaviti
- infinitive
- slavení
- noun-from-verb
- slavím
- first-person, indicative, singular
- slavíme
- first-person, indicative, plural
- -
- first-person, imperative, singular
- slavme
- first-person, imperative, plural
- slavíš
- indicative, second-person, singular
- slavíte
- indicative, plural, second-person
- slav
- imperative, second-person, singular
- slavte
- imperative, plural, second-person
- slaví
- indicative, singular, third-person
- slaví
- indicative, plural, third-person
- -
- imperative, singular, third-person
- -
- imperative, plural, third-person
- slavě
- masculine, present, singular
- -
- masculine, past, singular
- slavíc
- feminine, neuter, present, singular
- -
- feminine, neuter, past, singular
- slavíce
- plural, present
- -
- past, plural
Origin
Inherited from Old Czech slaviti, from Proto-Slavic *slaviti.