Skip to main content

schválit

/[ˈsxvaːlɪt]/
Czechverb

Definitions

  1. 1.
    to approve (to confirm)

Synonyms & related words

Etymology

From s- + chválit.

Forms

  • schvalovatimperfective
  • schválitinfinitive
  • schválitiinfinitive
  • schválenínoun-from-verb
  • schválímfirst-person • indicative • singular
  • schválímefirst-person • indicative • plural
  • -first-person • imperative • singular
  • schvalmefirst-person • imperative • plural
  • schválíšindicative • second-person • singular
  • schválíteindicative • plural • second-person
  • schvalimperative • second-person • singular
  • schvalteimperative • plural • second-person
  • schválíindicative • singular • third-person
  • schválíindicative • plural • third-person
  • -imperative • singular • third-person
  • -imperative • plural • third-person
  • -masculine • present • singular
  • schválivmasculine • past • singular
  • -feminine • neuter • present • singular
  • schválivšifeminine • neuter • past • singular
  • -plural • present
  • schválivšepast • plural
  • The verb schválit does not have present tense and the present forms are used to express future only.

Conjugation

Infinitive:schválit, schváliti
I
schválím
we
schválíme
you (sg)
schválíš
you (pl)
schválíte
he/she/it
schválí
they
schválí

Full conjugation of schválit

Nearby Czech words

Browse the Czech dictionary →