sabotovat
/[ˈsabotovat]/
Czechverb
Definitions
- 1.to sabotage
Synonyms & related words
Related words (7)
- sabotáž
- sabotážnický
- sabotážní
- sabotážník
- sabotér
- sabotérský
- sabotérství
Etymology
From French saboter (“to sabotage”) + -ovat.
Forms
- sabotovatinfinitive
- sabotovatiinfinitive
- sabotovánínoun-from-verb
- sabotujifirst-person • indicative • singular
- sabotujucolloquial • first-person • indicative • singular
- sabotujemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- sabotujmefirst-person • imperative • plural
- sabotuješindicative • second-person • singular
- sabotujeteindicative • plural • second-person
- sabotujimperative • second-person • singular
- sabotujteimperative • plural • second-person
- sabotujeindicative • singular • third-person
- sabotujíindicative • plural • third-person
- sabotujoucolloquial • indicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- sabotujemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- sabotujícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- sabotujíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:sabotovat, sabotovati
| I | sabotuji, sabotuju |
| we | sabotujeme |
| you (sg) | sabotuješ |
| you (pl) | sabotujete |
| he/she/it | sabotuje |
| they | sabotují, sabotujou |
I
sabotuji, sabotuju
we
sabotujeme
you (sg)
sabotuješ
you (pl)
sabotujete
he/she/it
sabotuje
they
sabotují, sabotujou
Full conjugation of sabotovat →