rušení
/[ˈruʃɛɲiː]/
Czechnoun
Definitions
- 1.verbal noun of rušit
- 2.disturbance
Etymology
From rušit + -ení.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | rušení | rušení |
| Genitive | rušení | rušení |
| Dative | rušení | rušením |
| Accusative | rušení | rušení |
| Vocative | rušení | rušení |
| Locative | rušení | rušeních |
| Instrumental | rušením | rušeními |
Nominative
Singular
rušení
Plural
rušení
Genitive
Singular
rušení
Plural
rušení
Dative
Singular
rušení
Plural
rušením
Accusative
Singular
rušení
Plural
rušení
Vocative
Singular
rušení
Plural
rušení
Locative
Singular
rušení
Plural
rušeních
Instrumental
Singular
rušením
Plural
rušeními