rušení
[ˈruʃɛɲiː]nounCzech
Meanings
- 1verbal noun of rušit
- 2disturbance
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | rušení | rušení |
| Genitive | rušení | rušení |
| Dative | rušení | rušením |
| Accusative | rušení | rušení |
| Vocative | rušení | rušení |
| Locative | rušení | rušeních |
| Instrumental | rušením | rušeními |
Origin
From rušit + -ení.