roztočit
/[ˈrostot͡ʃɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to spin sth
- 2.to squander away
Synonyms & related words
Word family
- roztočení
Etymology
From roz- + točit.
Forms
- roztáčetimperfective
- roztočitinfinitive
- roztočitiinfinitive
- roztočenínoun-from-verb
- roztočímfirst-person • indicative • singular
- roztočímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- roztočmefirst-person • imperative • plural
- roztočíšindicative • second-person • singular
- roztočíteindicative • plural • second-person
- roztočimperative • second-person • singular
- roztočteimperative • plural • second-person
- roztočíindicative • singular • third-person
- roztočíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- roztočivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- roztočivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- roztočivšepast • plural
- The verb roztočit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:roztočit, roztočiti
| I | roztočím |
| we | roztočíme |
| you (sg) | roztočíš |
| you (pl) | roztočíte |
| he/she/it | roztočí |
| they | roztočí |
I
roztočím
we
roztočíme
you (sg)
roztočíš
you (pl)
roztočíte
he/she/it
roztočí
they
roztočí
Full conjugation of roztočit →