pustnout
/[ˈpustnou̯t]/
Czechverb
Definitions
- 1.to become desolate, to fall into ruin
Synonyms & related words
Related words (1)
Etymology
From pustý + -nout.
Forms
- zpustnoutperfective
- pustnoutinfinitive
- pustnoutiinfinitive
- -noun-from-verb
- pustnufirst-person • indicative • singular
- pustnemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- pustněmefirst-person • imperative • plural
- pustnešindicative • second-person • singular
- pustneteindicative • plural • second-person
- pustniimperative • second-person • singular
- pustněteimperative • plural • second-person
- pustneindicative • singular • third-person
- pustnouindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- pustnamasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- pustnoucfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- pustnouceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:pustnout, pustnouti
| I | pustnu |
| we | pustneme |
| you (sg) | pustneš |
| you (pl) | pustnete |
| he/she/it | pustne |
| they | pustnou |
I
pustnu
we
pustneme
you (sg)
pustneš
you (pl)
pustnete
he/she/it
pustne
they
pustnou
Full conjugation of pustnout →