pnout
/[ˈpnou̯t]/
Czechverb
Definitions
- 1.to twine around, to climb
- 2.to stretch
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech pieti, from Proto-Slavic *pęti (stem *pьn-).
Forms
- pnoutinfinitive
- pnoutiinfinitive
- -noun-from-verb
- pnufirst-person • indicative • singular
- pnemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- pněmefirst-person • imperative • plural
- pnešindicative • second-person • singular
- pneteindicative • plural • second-person
- pniimperative • second-person • singular
- pněteimperative • plural • second-person
- pneindicative • singular • third-person
- pnouindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- pnamasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- pnoucfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- pnouceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:pnout, pnouti
| I | pnu |
| we | pneme |
| you (sg) | pneš |
| you (pl) | pnete |
| he/she/it | pne |
| they | pnou |
I
pnu
we
pneme
you (sg)
pneš
you (pl)
pnete
he/she/it
pne
they
pnou