Skip to main content
Slavonaut

přípis — přípona

připomenout

[ˈpr̝̊ɪpomɛnou̯t]verbCzech

Meanings

verb
  1. 1
    to remind

Conjugation

Infinitivepřipomenout, připomenouti

Present Indicative

Ipřipomenu
wepřipomeneme
you (sg)připomeneš
you (pl)připomenete
he/she/itpřipomene
theypřipomenou

Present Imperative

I-
wepřipomeňme
you (sg)připomeň
you (pl)připomeňte
he/she/it-
they-

Full conjugation of připomenout →

Forms

-
plural, present
připomenuvše
past, plural
The verb připomenout does not have present tense and the present forms are used to express future only.
připomínat
imperfective
připomenout
infinitive
připomenouti
infinitive
-
noun-from-verb
připomenu
first-person, indicative, singular
připomeneme
first-person, indicative, plural
-
first-person, imperative, singular
připomeňme
first-person, imperative, plural
připomeneš
indicative, second-person, singular
připomenete
indicative, plural, second-person
připomeň
imperative, second-person, singular
připomeňte
imperative, plural, second-person
připomene
indicative, singular, third-person
připomenou
indicative, plural, third-person
-
imperative, singular, third-person
-
imperative, plural, third-person
-
masculine, present, singular
připomenuv
masculine, past, singular
-
feminine, neuter, present, singular
připomenuvši
feminine, neuter, past, singular

Origin

Inherited from Old Czech připomanúti, from při- + pomnieti, from Proto-Slavic *pomьněti. By surface analysis, při- + pomnít.