přežít
/[ˈpr̝̊ɛʒiːt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to survive
Nehodu přežil.
He has survived the accident.
Synonyms & related words
Word family
Etymology
From pře- + žít.
Forms
- přežívatimperfective
- přežítinfinitive
- přežítiinfinitive
- -noun-from-verb
- přežijifirst-person • indicative • singular
- přežijucolloquial • first-person • indicative • singular
- přežijemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- přežijmefirst-person • imperative • plural
- přežiješindicative • second-person • singular
- přežijeteindicative • plural • second-person
- přežijimperative • second-person • singular
- přežijteimperative • plural • second-person
- přežijeindicative • singular • third-person
- přežijíindicative • plural • third-person
- přežijoucolloquial • indicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- přeživmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- přeživšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- přeživšepast • plural
- The verb přežít does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:přežít, přežíti
| I | přežiji, přežiju |
| we | přežijeme |
| you (sg) | přežiješ |
| you (pl) | přežijete |
| he/she/it | přežije |
| they | přežijí, přežijou |
I
přežiji, přežiju
we
přežijeme
you (sg)
přežiješ
you (pl)
přežijete
he/she/it
přežije
they
přežijí, přežijou