osvícení
/[ˈosviːt͡sɛɲiː]/
Czechnounadj
Grammatical form
osvícení is the animate masculine nominative/vocative plural form of osvícený.
Definitions
- 1.verbal noun of osvítit
- 2.enlightenment (act of enlightening, or the state of being enlightened or instructed)
Synonyms & related words
Related words (1)
No etymology recorded for this word.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | osvícení | osvícení |
| Genitive | osvícení | osvícení |
| Dative | osvícení | osvícením |
| Accusative | osvícení | osvícení |
| Vocative | osvícení | osvícení |
| Locative | osvícení | osvíceních |
| Instrumental | osvícením | osvíceními |
Nominative
Singular
osvícení
Plural
osvícení
Genitive
Singular
osvícení
Plural
osvícení
Dative
Singular
osvícení
Plural
osvícením
Accusative
Singular
osvícení
Plural
osvícení
Vocative
Singular
osvícení
Plural
osvícení
Locative
Singular
osvícení
Plural
osvíceních
Instrumental
Singular
osvícením
Plural
osvíceními