opravit
/[ˈopravɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to repair
- 2.to correct
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech opraviti, from Proto-Slavic *opraviti. Compare Serbo-Croatian opraviti.
Forms
- opravovatimperfective
- opravitinfinitive
- opravitiinfinitive
- opravenínoun-from-verb
- opravímfirst-person • indicative • singular
- opravímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- opravmefirst-person • imperative • plural
- opravíšindicative • second-person • singular
- opravíteindicative • plural • second-person
- opravimperative • second-person • singular
- opravteimperative • plural • second-person
- opravíindicative • singular • third-person
- opravíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- opravivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- opravivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- opravivšepast • plural
- The verb opravit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:opravit, opraviti
| I | opravím |
| we | opravíme |
| you (sg) | opravíš |
| you (pl) | opravíte |
| he/she/it | opraví |
| they | opraví |
I
opravím
we
opravíme
you (sg)
opravíš
you (pl)
opravíte
he/she/it
opraví
they
opraví