onikat
/[ˈoɲɪkat]/
Czechverb
Definitions
- 1.to address somebody by using the third person plural, rather than the second person singular
Synonyms & related words
Etymology
From oni + -k- + -at. Cognates include Slovak onikať and Slovene onikati. Compare German siezen.
Forms
- onikatinfinitive
- onikatiinfinitive
- onikánínoun-from-verb
- onikámfirst-person • indicative • singular
- onikámefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- onikejmefirst-person • imperative • plural
- onikášindicative • second-person • singular
- onikáteindicative • plural • second-person
- onikejimperative • second-person • singular
- onikejteimperative • plural • second-person
- onikáindicative • singular • third-person
- onikajíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- onikajemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- onikajícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- onikajíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:onikat, onikati
| I | onikám |
| we | onikáme |
| you (sg) | onikáš |
| you (pl) | onikáte |
| he/she/it | oniká |
| they | onikají |
I
onikám
we
onikáme
you (sg)
onikáš
you (pl)
onikáte
he/she/it
oniká
they
onikají