objímat
/[ˈobjiːmat]/
Czechverb
Definitions
- 1.to hug, to embrace
Etymology
From ob- + jímat.
Forms
- obejmoutperfective
- objímatinfinitive
- objímatiinfinitive
- objímánínoun-from-verb
- objímámfirst-person • indicative • singular
- objímámefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- objímejmefirst-person • imperative • plural
- objímášindicative • second-person • singular
- objímáteindicative • plural • second-person
- objímejimperative • second-person • singular
- objímejteimperative • plural • second-person
- objímáindicative • singular • third-person
- objímajíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- objímajemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- objímajícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- objímajíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:objímat, objímati
| I | objímám |
| we | objímáme |
| you (sg) | objímáš |
| you (pl) | objímáte |
| he/she/it | objímá |
| they | objímají |
I
objímám
we
objímáme
you (sg)
objímáš
you (pl)
objímáte
he/she/it
objímá
they
objímají