nemít
/[ˈnɛmiːt]/
Czechverb
Definitions
- 1.negative form of mít
Etymology
From ne- + mít.
Forms
- nemítinfinitive
- nemítiinfinitive
- -noun-from-verb
- nemámfirst-person • indicative • singular
- nemámefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- nemějmefirst-person • imperative • plural
- nemášindicative • second-person • singular
- nemáteindicative • plural • second-person
- nemějimperative • second-person • singular
- nemějteimperative • plural • second-person
- nemáindicative • singular • third-person
- nemajíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- nemajemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- nemajícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- nemajíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:nemít, nemíti
| I | nemám |
| we | nemáme |
| you (sg) | nemáš |
| you (pl) | nemáte |
| he/she/it | nemá |
| they | nemají |
I
nemám
we
nemáme
you (sg)
nemáš
you (pl)
nemáte
he/she/it
nemá
they
nemají