Skip to main content

napovědět

/[ˈnapovjɛɟɛt]/
Czechverb

Definitions

  1. 1.
    to prompt

Synonyms & related words

Etymology

From na- + povědět.

Forms

  • napovídatimperfective
  • napovědětinfinitive
  • napovědětiinfinitive
  • -noun-from-verb
  • napovímfirst-person • indicative • singular
  • napovímefirst-person • indicative • plural
  • -first-person • imperative • singular
  • napovězmefirst-person • imperative • plural
  • napovíšindicative • second-person • singular
  • napovíteindicative • plural • second-person
  • napovězimperative • second-person • singular
  • napovězteimperative • plural • second-person
  • napovíindicative • singular • third-person
  • napovědíindicative • plural • third-person
  • -imperative • singular • third-person
  • -imperative • plural • third-person
  • -masculine • present • singular
  • napověděvmasculine • past • singular
  • -feminine • neuter • present • singular
  • napověděvšifeminine • neuter • past • singular
  • -plural • present
  • napověděvšepast • plural
  • The verb napovědět does not have present tense and the present forms are used to express future only.

Conjugation

Infinitive:napovědět, napověděti
I
napovím
we
napovíme
you (sg)
napovíš
you (pl)
napovíte
he/she/it
napoví
they
napovědí

Full conjugation of napovědět

Nearby Czech words

Browse the Czech dictionary →