nahradit
/[ˈnaɦraɟɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to replace, to substitute
Synonyms & related words
Word family
- nahraditelný
- náhrada
- náhradnice
- náhradní
- náhradník
Etymology
From na- + hradit.
Forms
- nahrazovatimperfective
- nahraditinfinitive
- nahraditiinfinitive
- nahrazenínoun-from-verb
- nahradímfirst-person • indicative • singular
- nahradímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- nahraďmefirst-person • imperative • plural
- nahradíšindicative • second-person • singular
- nahradíteindicative • plural • second-person
- nahraďimperative • second-person • singular
- nahraďteimperative • plural • second-person
- nahradíindicative • singular • third-person
- nahradíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- nahradivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- nahradivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- nahradivšepast • plural
- The verb nahradit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:nahradit, nahraditi
| I | nahradím |
| we | nahradíme |
| you (sg) | nahradíš |
| you (pl) | nahradíte |
| he/she/it | nahradí |
| they | nahradí |
I
nahradím
we
nahradíme
you (sg)
nahradíš
you (pl)
nahradíte
he/she/it
nahradí
they
nahradí
Full conjugation of nahradit →