nadbíhat
[ˈnadbiːɦat]verbCzech
Meanings
- 1to fawn over somebody
- 2to come on to somebody
Conjugation
Infinitivenadbíhat, nadbíhati
Present Indicative
| I | nadbíhám |
|---|---|
| we | nadbíháme |
| you (sg) | nadbíháš |
| you (pl) | nadbíháte |
| he/she/it | nadbíhá |
| they | nadbíhají |
Present Imperative
| I | - |
|---|---|
| we | nadbíhejme |
| you (sg) | nadbíhej |
| you (pl) | nadbíhejte |
| he/she/it | - |
| they | - |
Full conjugation of nadbíhat →
Forms
- nadběhnout
- perfective
- nadbíhat
- infinitive
- nadbíhati
- infinitive
- nadbíhání
- noun-from-verb
- nadbíhám
- first-person, indicative, singular
- nadbíháme
- first-person, indicative, plural
- -
- first-person, imperative, singular
- nadbíhejme
- first-person, imperative, plural
- nadbíháš
- indicative, second-person, singular
- nadbíháte
- indicative, plural, second-person
- nadbíhej
- imperative, second-person, singular
- nadbíhejte
- imperative, plural, second-person
- nadbíhá
- indicative, singular, third-person
- nadbíhají
- indicative, plural, third-person
- -
- imperative, singular, third-person
- -
- imperative, plural, third-person
- nadbíhaje
- masculine, present, singular
- -
- masculine, past, singular
- nadbíhajíc
- feminine, neuter, present, singular
- -
- feminine, neuter, past, singular
- nadbíhajíce
- plural, present
- -
- past, plural
Origin
From nad- + bíhat.