nálezce
[ˈnaːlɛst͡sɛ]nounCzech
Meanings
- 1finder (person who finds someone or something)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | nálezce | nálezci |
| Genitive | nálezce | nálezců |
| Dative | nálezcovi, nálezci | nálezcům |
| Accusative | nálezce | nálezce |
| Vocative | nálezce | nálezci |
| Locative | nálezcovi, nálezci | nálezcích |
| Instrumental | nálezcem | nálezci |
Forms
- nálezkyně
- feminine
Origin
From nález (“finding”) + -ce. Compare Polish znalazca, Old Polish naleźca, Slovak nálezca.