mrsknout
/[ˈmr̩sknou̯t]/
Czechverb
Definitions
- 1.to strike swiftly [with accusative],
- 2.to fling [with accusative],
Etymology
From mrskat + -nout.
Forms
- mrsknoutinfinitive
- mrsknoutiinfinitive
- mrsknutínoun-from-verb
- mrsknufirst-person • indicative • singular
- mrsknemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- mrskněmefirst-person • imperative • plural
- mrsknešindicative • second-person • singular
- mrskneteindicative • plural • second-person
- mrskniimperative • second-person • singular
- mrskněteimperative • plural • second-person
- mrskneindicative • singular • third-person
- mrsknouindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- mrsknuvmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- mrsknuvšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- mrsknuvšepast • plural
- The verb mrsknout does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:mrsknout, mrsknouti
| I | mrsknu |
| we | mrskneme |
| you (sg) | mrskneš |
| you (pl) | mrsknete |
| he/she/it | mrskne |
| they | mrsknou |
I
mrsknu
we
mrskneme
you (sg)
mrskneš
you (pl)
mrsknete
he/she/it
mrskne
they
mrsknou
Full conjugation of mrsknout →