manout
/[ˈmanou̯t]/
Czechverb
Definitions
- 1.datedto move
Chodec se pro zimu jedva mane.
- 2.datedto cross one's mind
Manou se mu v snění obrazové rozličných pohrom.
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech manúti, from Proto-Slavic *manǫti.
Forms
- manoutinfinitive
- manoutiinfinitive
- manutínoun-from-verb
- manufirst-person • indicative • singular
- manemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- maňmefirst-person • imperative • plural
- manešindicative • second-person • singular
- maneteindicative • plural • second-person
- maňimperative • second-person • singular
- maňteimperative • plural • second-person
- maneindicative • singular • third-person
- manouindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- manamasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- manoucfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- manouceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:manout, manouti
| I | manu |
| we | maneme |
| you (sg) | maneš |
| you (pl) | manete |
| he/she/it | mane |
| they | manou |
I
manu
we
maneme
you (sg)
maneš
you (pl)
manete
he/she/it
mane
they
manou