líbit
/[ˈliːbɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to please [with dative ‘someone’] (idiomatically translated by English like with subject and object reversed)
Líbí se ti tahle pohovka?
Do you like this sofa?
Líbíš se mi.
I like you.
Oni to udělají, ať se ti to líbí nebo ne.
They'll do it, whether you like it or not.
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech ľúbiti, from Proto-Slavic *ľubiti, from Proto-Balto-Slavic *ljaubī́ˀtei, from Proto-Indo-European *lowbʰéyeti, from *lewbʰ-.
Forms
- zalíbitperfective
- líbitinfinitive
- líbitiinfinitive
- líbenínoun-from-verb
- líbímfirst-person • indicative • singular
- líbímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- libmefirst-person • imperative • plural
- líbíšindicative • second-person • singular
- líbíteindicative • plural • second-person
- libimperative • second-person • singular
- libteimperative • plural • second-person
- líbíindicative • singular • third-person
- líbíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- líběmasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- líbícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- líbíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:líbit, líbiti
| I | líbím |
| we | líbíme |
| you (sg) | líbíš |
| you (pl) | líbíte |
| he/she/it | líbí |
| they | líbí |
I
líbím
we
líbíme
you (sg)
líbíš
you (pl)
líbíte
he/she/it
líbí
they
líbí