kopulace
/[ˈkopulat͡sɛ]/
Czechnoun
Definitions
- 1.wedding
- 2.copulation, coitus
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | kopulace | kopulace |
| Genitive | kopulace | kopulací |
| Dative | kopulaci | kopulacím |
| Accusative | kopulaci | kopulace |
| Vocative | kopulace | kopulace |
| Locative | kopulaci | kopulacích |
| Instrumental | kopulací | kopulacemi |
Nominative
Singular
kopulace
Plural
kopulace
Genitive
Singular
kopulace
Plural
kopulací
Dative
Singular
kopulaci
Plural
kopulacím
Accusative
Singular
kopulaci
Plural
kopulace
Vocative
Singular
kopulace
Plural
kopulace
Locative
Singular
kopulaci
Plural
kopulacích
Instrumental
Singular
kopulací
Plural
kopulacemi