kmitnout
/[ˈkmɪtnou̯t]/
Czechverb
Definitions
- 1.perfective form of kmitat
Forms
- kmitnoutinfinitive
- kmitnoutiinfinitive
- kmitnutínoun-from-verb
- kmitnufirst-person • indicative • singular
- kmitnemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- kmitněmefirst-person • imperative • plural
- kmitnešindicative • second-person • singular
- kmitneteindicative • plural • second-person
- kmitniimperative • second-person • singular
- kmitněteimperative • plural • second-person
- kmitneindicative • singular • third-person
- kmitnouindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- kmitnuvmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- kmitnuvšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- kmitnuvšepast • plural
- The verb kmitnout does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:kmitnout, kmitnouti
| I | kmitnu |
| we | kmitneme |
| you (sg) | kmitneš |
| you (pl) | kmitnete |
| he/she/it | kmitne |
| they | kmitnou |
I
kmitnu
we
kmitneme
you (sg)
kmitneš
you (pl)
kmitnete
he/she/it
kmitne
they
kmitnou
Full conjugation of kmitnout →