karabáč
/[ˈkarabaːt͡ʃ]/
Czechnoun
Definitions
- 1.a certain kind of whip
Etymology
Borrowed from Ottoman Turkish قرباچ (kırbaç).
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | karabáč | karabáče |
| Genitive | karabáče | karabáčů |
| Dative | karabáči | karabáčům |
| Accusative | karabáč | karabáče |
| Vocative | karabáči | karabáče |
| Locative | karabáči | karabáčích |
| Instrumental | karabáčem | karabáči |
Nominative
Singular
karabáč
Plural
karabáče
Genitive
Singular
karabáče
Plural
karabáčů
Dative
Singular
karabáči
Plural
karabáčům
Accusative
Singular
karabáč
Plural
karabáče
Vocative
Singular
karabáči
Plural
karabáče
Locative
Singular
karabáči
Plural
karabáčích
Instrumental
Singular
karabáčem
Plural
karabáči