kancléř
/[ˈkant͡slɛːr̝̊]/
Czechnoun
Definitions
- 1.chancellor
Synonyms & related words
Etymology
Borrowed from German Kanzler (“chancellor”). By surface analysis, kancl (“office”) + -éř. Doublet of kancelář.
Forms
- kancléřkafeminine
- kancléřskýadjective • relational
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | kancléř | kancléři |
| Genitive | kancléře | kancléřů |
| Dative | kancléřovi, kancléři | kancléřům |
| Accusative | kancléře | kancléře |
| Vocative | kancléři | kancléři |
| Locative | kancléřovi, kancléři | kancléřích |
| Instrumental | kancléřem | kancléři |
Nominative
Singular
kancléř
Plural
kancléři
Genitive
Singular
kancléře
Plural
kancléřů
Dative
Singular
kancléřovi, kancléři
Plural
kancléřům
Accusative
Singular
kancléře
Plural
kancléře
Vocative
Singular
kancléři
Plural
kancléři
Locative
Singular
kancléřovi, kancléři
Plural
kancléřích
Instrumental
Singular
kancléřem
Plural
kancléři