kancléř
[ˈkant͡slɛːr̝̊]nounCzech
Meanings
- 1chancellor
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | kancléř | kancléři |
| Genitive | kancléře | kancléřů |
| Dative | kancléřovi, kancléři | kancléřům |
| Accusative | kancléře | kancléře |
| Vocative | kancléři | kancléři |
| Locative | kancléřovi, kancléři | kancléřích |
| Instrumental | kancléřem | kancléři |
Forms
- kancléřka
- feminine
- kancléřský
- adjective, relational
Origin
Borrowed from German Kanzler (“chancellor”). By surface analysis, kancl (“office”) + -éř. Doublet of kancelář.