kamenět
[ˈkamɛɲɛt]verbCzech
Meanings
- 1to turn into stone
Conjugation
Infinitivekamenět, kameněti
Present Indicative
| I | kamením |
|---|---|
| we | kameníme |
| you (sg) | kameníš |
| you (pl) | kameníte |
| he/she/it | kamení |
| they | kamenějí, kamení |
Present Imperative
| I | - |
|---|---|
| we | kameňme, kamenějme |
| you (sg) | kameň, kameněj |
| you (pl) | kameňte, kamenějte |
| he/she/it | - |
| they | - |
Forms
- zkamenět
- perfective
- kamenět
- infinitive
- kameněti
- infinitive
- kamenění
- noun-from-verb
- kamením
- first-person, indicative, singular
- kameníme
- first-person, indicative, plural
- -
- first-person, imperative, singular
- kameňme
- first-person, imperative, plural
- kamenějme
- first-person, imperative, plural
- kameníš
- indicative, second-person, singular
- kameníte
- indicative, plural, second-person
- kameň
- imperative, second-person, singular
- kameněj
- imperative, second-person, singular
- kameňte
- imperative, plural, second-person
- kamenějte
- imperative, plural, second-person
- kamení
- indicative, singular, third-person
- kamenějí
- indicative, plural, third-person
- kamení
- indicative, plural, third-person
- -
- imperative, singular, third-person
- -
- imperative, plural, third-person
- kameněje
- masculine, present, singular
- kameně
- masculine, present, singular
- -
- masculine, past, singular
- kamenějíc
- feminine, neuter, present, singular
- kameníc
- feminine, neuter, present, singular
- -
- feminine, neuter, past, singular
- kamenějíce
- plural, present
- kameníce
- plural, present
- -
- past, plural
Origin
From kámen + -ět.