kadit
/[ˈkaɟɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to defecate (about an animal or a human)
- 2.to burn incense (in a church, during the liturgy)
- 3.to flatter, soft-soap
Forms
- vykaditperfective
- kaditinfinitive
- kaditiinfinitive
- kaděnínoun-from-verb
- kadímfirst-person • indicative • singular
- kadímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- kaďmefirst-person • imperative • plural
- kadíšindicative • second-person • singular
- kadíteindicative • plural • second-person
- kaďimperative • second-person • singular
- kaďteimperative • plural • second-person
- kadíindicative • singular • third-person
- kadíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- kaděmasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- kadícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- kadíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:kadit, kaditi
| I | kadím |
| we | kadíme |
| you (sg) | kadíš |
| you (pl) | kadíte |
| he/she/it | kadí |
| they | kadí |
I
kadím
we
kadíme
you (sg)
kadíš
you (pl)
kadíte
he/she/it
kadí
they
kadí