jíst
/[ˈjiːst]/
Czechverb
Definitions
- 1.to eat
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech jiesti, from Proto-Slavic *ěsti, from Proto-Balto-Slavic *ēˀstei, from Proto-Indo-European *h₁édti.
Forms
- snístperfective
- jístinfinitive
- jístiinfinitive
- jedenínoun-from-verb
- jímfirst-person • indicative • singular
- jímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- jezmefirst-person • imperative • plural
- jíšindicative • second-person • singular
- jíteindicative • plural • second-person
- jezimperative • second-person • singular
- jezteimperative • plural • second-person
- jíindicative • singular • third-person
- jedíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- jedamasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- jedoucfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- jedouceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:jíst, jísti
| I | jím |
| we | jíme |
| you (sg) | jíš |
| you (pl) | jíte |
| he/she/it | jí |
| they | jedí |
I
jím
we
jíme
you (sg)
jíš
you (pl)
jíte
he/she/it
jí
they
jedí