imperativ
[ˈɪmpɛratɪf] | [ˈɪmpɛratiːf]nounCzech
Meanings
- 1imperative
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | imperativ | imperativy |
| Genitive | imperativu | imperativů |
| Dative | imperativu | imperativům |
| Accusative | imperativ | imperativy |
| Vocative | imperative | imperativy |
| Locative | imperativu, imperativě | imperativech |
| Instrumental | imperativem | imperativy |
Origin
No etymology recorded for this word.