Skip to main content

hudebničit

/[ˈɦudɛbɲɪt͡ʃɪt]/
Czechverb

Definitions

  1. 1.
    to make music

Etymology

From hudebník + -it.

Forms

  • hudebničitinfinitive
  • hudebničitiinfinitive
  • hudebničenínoun-from-verb
  • hudebničímfirst-person • indicative • singular
  • hudebničímefirst-person • indicative • plural
  • -first-person • imperative • singular
  • hudebničmefirst-person • imperative • plural
  • hudebničíšindicative • second-person • singular
  • hudebničíteindicative • plural • second-person
  • hudebničimperative • second-person • singular
  • hudebničteimperative • plural • second-person
  • hudebničíindicative • singular • third-person
  • hudebničíindicative • plural • third-person
  • -imperative • singular • third-person
  • -imperative • plural • third-person
  • hudebničemasculine • present • singular
  • -masculine • past • singular
  • hudebničícfeminine • neuter • present • singular
  • -feminine • neuter • past • singular
  • hudebničíceplural • present
  • -past • plural

Conjugation

Infinitive:hudebničit, hudebničiti
I
hudebničím
we
hudebničíme
you (sg)
hudebničíš
you (pl)
hudebničíte
he/she/it
hudebničí
they
hudebničí

Full conjugation of hudebničit

Nearby Czech words

Browse the Czech dictionary →