Skip to main content
Slavonaut

dvojník — dýňový

dvořit

[ˈdvor̝ɪt]verbCzech

Meanings

verb
  1. 1
    to court, to woo
    • Žádný ze sličných mládenců se neopovážil ohlížeti se po pannách a paních. Neřku-li aby jim se dvořil nebo s nimi mluvil.

Conjugation

Infinitivedvořit, dvořiti

Present Indicative

Idvořím
wedvoříme
you (sg)dvoříš
you (pl)dvoříte
he/she/itdvoří
theydvoří

Present Imperative

I-
wedvořme
you (sg)dvoř
you (pl)dvořte
he/she/it-
they-

Full conjugation of dvořit →

Forms

dvořit
infinitive
dvořiti
infinitive
dvoření
noun-from-verb
dvořím
first-person, indicative, singular
dvoříme
first-person, indicative, plural
-
first-person, imperative, singular
dvořme
first-person, imperative, plural
dvoříš
indicative, second-person, singular
dvoříte
indicative, plural, second-person
dvoř
imperative, second-person, singular
dvořte
imperative, plural, second-person
dvoří
indicative, singular, third-person
dvoří
indicative, plural, third-person
-
imperative, singular, third-person
-
imperative, plural, third-person
dvoře
masculine, present, singular
-
masculine, past, singular
dvoříc
feminine, neuter, present, singular
-
feminine, neuter, past, singular
dvoříce
plural, present
-
past, plural

Origin

Inherited from Old Czech dvořiti. Related to dvůr.