doručit
/[ˈdorut͡ʃɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to deliver (package or mail)
Synonyms & related words
Word family
- doručení
- doručitel
No etymology recorded for this word.
Forms
- doručitinfinitive
- doručitiinfinitive
- doručenínoun-from-verb
- doručímfirst-person • indicative • singular
- doručímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- doručmefirst-person • imperative • plural
- doručíšindicative • second-person • singular
- doručíteindicative • plural • second-person
- doručimperative • second-person • singular
- doručteimperative • plural • second-person
- doručíindicative • singular • third-person
- doručíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- doručivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- doručivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- doručivšepast • plural
- The verb doručit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:doručit, doručiti
| I | doručím |
| we | doručíme |
| you (sg) | doručíš |
| you (pl) | doručíte |
| he/she/it | doručí |
| they | doručí |
I
doručím
we
doručíme
you (sg)
doručíš
you (pl)
doručíte
he/she/it
doručí
they
doručí