dobytí
/[ˈdobɪciː]/
Czechnoun
Definitions
- 1.verbal noun of dobýt
- 2.conquest
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dobytí | dobytí |
| Genitive | dobytí | dobytí |
| Dative | dobytí | dobytím |
| Accusative | dobytí | dobytí |
| Vocative | dobytí | dobytí |
| Locative | dobytí | dobytích |
| Instrumental | dobytím | dobytími |
Nominative
Singular
dobytí
Plural
dobytí
Genitive
Singular
dobytí
Plural
dobytí
Dative
Singular
dobytí
Plural
dobytím
Accusative
Singular
dobytí
Plural
dobytí
Vocative
Singular
dobytí
Plural
dobytí
Locative
Singular
dobytí
Plural
dobytích
Instrumental
Singular
dobytím
Plural
dobytími