devět
[ˈdɛvjɛt]numCzech
Meanings
- 1nine
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | — | devět |
| Genitive | — | devíti |
| Dative | — | devíti |
| Accusative | — | devět |
| Vocative | — | devět |
| Locative | — | devíti |
| Instrumental | — | devíti |
Origin
Inherited from Old Czech devět, from Proto-Slavic *devętь, ultimately from Proto-Indo-European *h₁néwn̥.