deštík
/[ˈdɛʃciːk]/
Czechnoun
Grammatical form
deštík is the diminutive form of déšť — “rain”.
Definitions of déšť noun · [ˈdɛːʃc]
Full entry for déšť →- 1.rain
Etymology of déšť
Inherited from Old Czech déšč, from Proto-Slavic *dъždžь of uncertain origin, probably from Proto-Indo-European *dus-diu- (“bad day”), from *dus + *dyew-.
Etymology
From déšť + -ík.
Forms
- deštíčekdiminutive
Paradigm of déšť, with deštík highlighted:
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | déšť | deště |
| Genitive | deště | dešťů |
| Dative | dešti | dešťům |
| Accusative | déšť | deště |
| Vocative | dešti | deště |
| Locative | dešti | deštích |
| Instrumental | deštěm | dešti |
Nominative
Singular
déšť
Plural
deště
Genitive
Singular
deště
Plural
dešťů
Dative
Singular
dešti
Plural
dešťům
Accusative
Singular
déšť
Plural
deště
Vocative
Singular
dešti
Plural
deště
Locative
Singular
dešti
Plural
deštích
Instrumental
Singular
deštěm
Plural
dešti