dešť
/[ˈdɛʃc]/
Czechnoun
Cross-reference
→ see déšť
dešť is an archaic form of déšť.
Definitions of déšť noun · [ˈdɛːʃc]
Full entry for déšť →- 1.rain
Etymology of déšť
Inherited from Old Czech déšč, from Proto-Slavic *dъždžь of uncertain origin, probably from Proto-Indo-European *dus-diu- (“bad day”), from *dus + *dyew-.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dešť | deště |
| Genitive | deště | dešťů |
| Dative | dešti | dešťům |
| Accusative | dešť | deště |
| Vocative | dešti | deště |
| Locative | dešti | deštích |
| Instrumental | deštěm | dešti |
Nominative
Singular
dešť
Plural
deště
Genitive
Singular
deště
Plural
dešťů
Dative
Singular
dešti
Plural
dešťům
Accusative
Singular
dešť
Plural
deště
Vocative
Singular
dešti
Plural
deště
Locative
Singular
dešti
Plural
deštích
Instrumental
Singular
deštěm
Plural
dešti