cizinec
/[ˈt͡sɪzɪnɛt͡s]/
Czechnoun
Definitions
- 1.foreigner, stranger
Etymology
From cizí (“foreign”) + -nec. Compare Slovak cudzinec, Serbo-Croatian tuđínac /туђи́нац, Bulgarian чуждене́ц (čuždenéc), Macedonian туѓинец (tuǵinec).
Forms
- cizinkafeminine
- cizineckýadjective • relational
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | cizinec | cizinci |
| Genitive | cizince | cizinců |
| Dative | cizincovi, cizinci | cizincům |
| Accusative | cizince | cizince |
| Vocative | cizinče | cizinci |
| Locative | cizincovi, cizinci | cizincích |
| Instrumental | cizincem | cizinci |
Nominative
Singular
cizinec
Plural
cizinci
Genitive
Singular
cizince
Plural
cizinců
Dative
Singular
cizincovi, cizinci
Plural
cizincům
Accusative
Singular
cizince
Plural
cizince
Vocative
Singular
cizinče
Plural
cizinci
Locative
Singular
cizincovi, cizinci
Plural
cizincích
Instrumental
Singular
cizincem
Plural
cizinci