celibát
[ˈt͡sɛlɪbaːt]nounCzech
Meanings
- 1celibacy (state of being unmarried)
- 2abstinence (abstaining from sexual relations)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | celibát | celibáty |
| Genitive | celibátu | celibátů |
| Dative | celibátu | celibátům |
| Accusative | celibát | celibáty |
| Vocative | celibáte | celibáty |
| Locative | celibátě, celibátu | celibátech |
| Instrumental | celibátem | celibáty |
Forms
- celibátní
- adjective, relational
Origin
Learned borrowing from Latin caelibātus (“celibacy, a single life”), from caelebs (“unmarried”).