branec
/[ˈbranɛt͡s]/
Czechnoun
Definitions
- 1.conscript, draftee
Synonyms & related words
Etymology
From bránit (“to defend”) + -ec.
Forms
- braneckýadjective • relational
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | branec | branci |
| Genitive | brance | branců |
| Dative | brancovi, branci | brancům |
| Accusative | brance | brance |
| Vocative | branče | branci |
| Locative | brancovi, branci | brancích |
| Instrumental | brancem | branci |
Nominative
Singular
branec
Plural
branci
Genitive
Singular
brance
Plural
branců
Dative
Singular
brancovi, branci
Plural
brancům
Accusative
Singular
brance
Plural
brance
Vocative
Singular
branče
Plural
branci
Locative
Singular
brancovi, branci
Plural
brancích
Instrumental
Singular
brancem
Plural
branci