bloudit

/[ˈblou̯ɟɪt]/
Czechverb

Definitions

  1. 1.to stray, to be lost
  2. 2.to wander

Forms

  • zablouditperfective
  • blouditinfinitive
  • blouditiinfinitive
  • blouzenínoun-from-verb
  • bloudímfirst-person • indicative • singular
  • bloudímefirst-person • indicative • plural
  • -first-person • imperative • singular
  • bluďmefirst-person • imperative • plural
  • blouděmefirst-person • imperative • plural
  • bloudíšindicative • second-person • singular
  • bloudíteindicative • plural • second-person
  • bluďimperative • second-person • singular
  • bloudiimperative • second-person • singular
  • bluďteimperative • plural • second-person
  • blouděteimperative • plural • second-person
  • bloudíindicative • singular • third-person
  • bloudíindicative • plural • third-person
  • -imperative • singular • third-person
  • -imperative • plural • third-person
  • blouděmasculine • present • singular
  • -masculine • past • singular
  • bloudícfeminine • neuter • present • singular
  • -feminine • neuter • past • singular
  • bloudíceplural • present
  • -past • plural

Conjugation

Infinitive:bloudit, blouditi
I
bloudím
we
bloudíme
you (sg)
bloudíš
you (pl)
bloudíte
he/she/it
bloudí
they
bloudí

Full conjugation of bloudit

Nearby Czech words

Browse the Czech dictionary →