bezúhonný
/[ˈbɛzuːɦoniː]/
Czechadj
Definitions
- 1.unblemished, unimpeachable
Těšil se bezúhonné pověsti.
He enjoyed an unimpeachable reputation.
- 2.with a clean criminal record
Soudcem může být jmenován pouze bezúhonný občan.
Only a citizen with a clean record can become a judge.
Etymology
From bez- (“without”) + úhona (“taint”) + -ný.
Forms
- bezúhonněadverb
- bezúhonnéfeminine • nominative
- bezúhonnéinanimate • nominative
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | bezúhonný, bezúhonná, bezúhonné | bezúhonní, bezúhonná |
| Genitive | bezúhonného, bezúhonné | bezúhonných |
| Dative | bezúhonnému, bezúhonné | bezúhonným |
| Accusative | bezúhonného, bezúhonný, bezúhonnou, bezúhonné | bezúhonné, bezúhonná |
| Locative | bezúhonném, bezúhonné | bezúhonných |
| Instrumental | bezúhonným, bezúhonnou | bezúhonnými |
Nominative
Singular
bezúhonný, bezúhonná, bezúhonné
Plural
bezúhonní, bezúhonná
Genitive
Singular
bezúhonného, bezúhonné
Plural
bezúhonných
Dative
Singular
bezúhonnému, bezúhonné
Plural
bezúhonným
Accusative
Singular
bezúhonného, bezúhonný, bezúhonnou, bezúhonné
Plural
bezúhonné, bezúhonná
Locative
Singular
bezúhonném, bezúhonné
Plural
bezúhonných
Instrumental
Singular
bezúhonným, bezúhonnou
Plural
bezúhonnými