abdikace
[ˈabdɪkat͡sɛ]nounCzech
Meanings
- 1abdication (the act of abdicating; the renunciation of a high office, dignity, or trust, by its holder)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | abdikace | abdikace |
| Genitive | abdikace | abdikací |
| Dative | abdikaci | abdikacím |
| Accusative | abdikaci | abdikace |
| Vocative | abdikace | abdikace |
| Locative | abdikaci | abdikacích |
| Instrumental | abdikací | abdikacemi |
Origin
Borrowed from Latin abdicātiō (“renunciation”), from abdicō.