ženáč
/[ˈʒɛnaːt͡ʃ]/
Czechnoun
Definitions
- 1.colloquialmarried man
Etymology
Somehow from ženatý (“married”) or from žena (“wife”) + -áč
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | ženáč | ženáči |
| Genitive | ženáče | ženáčů |
| Dative | ženáčovi, ženáči | ženáčům |
| Accusative | ženáče | ženáče |
| Vocative | ženáči | ženáči |
| Locative | ženáčovi, ženáči | ženáčích |
| Instrumental | ženáčem | ženáči |
Nominative
Singular
ženáč
Plural
ženáči
Genitive
Singular
ženáče
Plural
ženáčů
Dative
Singular
ženáčovi, ženáči
Plural
ženáčům
Accusative
Singular
ženáče
Plural
ženáče
Vocative
Singular
ženáči
Plural
ženáči
Locative
Singular
ženáčovi, ženáči
Plural
ženáčích
Instrumental
Singular
ženáčem
Plural
ženáči