ženáč
[ˈʒɛnaːt͡ʃ]nounCzech
Meanings
- 1colloquialmarried man
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | ženáč | ženáči |
| Genitive | ženáče | ženáčů |
| Dative | ženáčovi, ženáči | ženáčům |
| Accusative | ženáče | ženáče |
| Vocative | ženáči | ženáči |
| Locative | ženáčovi, ženáči | ženáčích |
| Instrumental | ženáčem | ženáči |
Origin
Somehow from ženatý (“married”) or from žena (“wife”) + -áč