říznout
/[ˈr̝iːznou̯t]/
Czechverb
Definitions
- 1.to cut
- 2.to make an incision
Synonyms & related words
Related words (10)
- doříznout
- naříznout
- obříznout
- odříznout
- oříznout
- podříznout
- proříznout
- předříznout
- přeříznout
- přiříznout
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *rěznǫti.
Forms
- řezatimperfective
- říznoutinfinitive
- říznoutiinfinitive
- -noun-from-verb
- říznufirst-person • indicative • singular
- říznemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- řízněmefirst-person • imperative • plural
- říznešindicative • second-person • singular
- řízneteindicative • plural • second-person
- řízniimperative • second-person • singular
- řízněteimperative • plural • second-person
- řízneindicative • singular • third-person
- říznouindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- říznamasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- říznoucfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- říznouceplural • present
- -past • plural
- The verb říznout does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:říznout, říznouti
| I | říznu |
| we | řízneme |
| you (sg) | řízneš |
| you (pl) | říznete |
| he/she/it | řízne |
| they | říznou |
I
říznu
we
řízneme
you (sg)
řízneš
you (pl)
říznete
he/she/it
řízne
they
říznou