řádit
/[ˈr̝aːɟɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to wreak havoc (weather, animal, disease, criminal etc)
- 2.to raise hell, run wild
Rodiče odešli do kina a děti začaly řádit.
The parents went to a cinema and the children ran wild.
Synonyms & related words
Word family
No etymology recorded for this word.
Forms
- řáditinfinitive
- řáditiinfinitive
- řáděnínoun-from-verb
- řádímfirst-person • indicative • singular
- řádímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- řáděmefirst-person • imperative • plural
- řádíšindicative • second-person • singular
- řádíteindicative • plural • second-person
- řádiimperative • second-person • singular
- řáděteimperative • plural • second-person
- řádíindicative • singular • third-person
- řádíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- řáděmasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- řádícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- řádíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:řádit, řáditi
| I | řádím |
| we | řádíme |
| you (sg) | řádíš |
| you (pl) | řádíte |
| he/she/it | řádí |
| they | řádí |
I
řádím
we
řádíme
you (sg)
řádíš
you (pl)
řádíte
he/she/it
řádí
they
řádí